همای...

گویند که دوزخی بود عاشق و مست قولیست خلاف دل در آن نتوان بست...

گر عاشق و می خواره به دوزخ باشد فرداست ببینی که بهشت همچون کف دست

ای مفتی شهر از تو بیدارتریم با این همه مستی ز تو هشیارتریم...

تو خونکسان نوشی و ما خون رزان انصاف بده کدام خون خوارتریم؟!

گویند کسان بهشت با حور خوشست من میگویم که آب انگور خوشست...

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار کآواز دهل شنیدن از دور خوشست...

اینمیچه حرامیست که عالم همه زان می جوشند؟!

یک دسته به نابودی ما مشکوشند...

آنان که بر عاشقان حرامش کردند خود خلوت از آن پیاله ها می نوشند...!

آن عاشق دیوانه که اینخمارمستی را ساخت...

معشوق و شراب و می پرستی را ساخت...

بی شک قدحی شراب نوشید و از آن سرمست شد این جهان هستی را ساخت...!